Τα βασικότερα που πρέπει να γνωρίζουμε για την ακτινοβολία

Συνήθως σε όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα και κυρίως σε αυτά που γίνονται εμπορικά, διατυμπανίζονται μέχρι σημείου υπερβολής τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη τους, ενώ τα μειονεκτήματα και οι παρενέργειές τους αποσιωπώνται επιμελώς ή αγνοούνται εσκεμμένα.

Είναι γνωστό σε όλους μας το παράδειγμα των χημικών λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων, καθώς και το παράδειγμα του τσιγάρου το οποίο στην αρχή διαφημίζονταν ως χαλαρωτικό και συστήνονταν ακόμα και σε παιδιά του δημοτικού!!! Μόνο μετά από δεκαετίες ερευνών και σκληρών αγώνων ιατρών ενάντια στις καπνοβιομηχανίες που διέψευδαν και απέρριπταν τις προειδοποιήσεις, φτάσαμε μόλις πριν από λίγα χρόνια να παραδεχθούν όλοι ότι “το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία”.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που παράγουν οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με τις οποίες ζούμε και χρησιμοποιούμε καθημερινά. Επειδή το αντικείμενο αυτό απαιτεί ειδικές γνώσεις, πολύς κόσμος ή δεν καταλαβαίνει το μέγεθος και τη σοβαρότητα του προβλήματος, ή υπερβάλει και φοβάται ακόμη και αθώα πράγματα. Επίσης οι εταιρείες αλλά και τα κράτη (ως οικονομικά συναλλασσόμενα με αυτές) εκμεταλλευόμενοι την άγνοια του κόσμου τον παραπλανούν με έντεχνες εξηγήσεις που μοιάζουν λογικές και αληθοφανείς.

Μέσα σε αυτές τις λίγες γραμμές θα προσπαθήσω με απλά λόγια να σας εξηγήσω τι συμβαίνει και ποιες είναι οι απάτες και οι μύθοι που χρησιμοποιούνται γύρω από το θέμα της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης του περιβάλλοντος.

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία για την οποία θα μιλήσουμε, δεν πρέπει να συγχέεται με τη ραδιενέργεια η οποία παράγεται μόνο από τα ραδιενεργά υλικά όπως το ουράνιο, το πλουτώνιο κ.α.

Επίσης, πολύ σημαντικό κριτήριο που καθορίζει αν μια ακτινοβολία είναι βλαβερή ή όχι, είναι τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της μαζί και όχι μονάχα το ένα όπως εσκεμμένα το χρησιμοποιούν αυτοί που θέλουν να εξαπατήσουν τον κόσμο. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η ένταση (ισχύς) και η φύση (συχνότητα) της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Μόνο ο συνδυασμός αυτών των δύο μας δείχνει τον κίνδυνο. Φυσικά σημαντικό ρόλο παίζει και ο χρόνος που θα βρίσκεται κάποιος μέσα σε ένα περιβάλλον ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν την παράγουν μόνο οι πομποί ραδιοφώνου, τηλεόρασης και κινητής τηλεφωνίας όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία παράγουν και οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε καθημερινά διότι κρύβουν έναν μικρό πομπό μέσα τους. Τέτοιες συσκευές είναι ο φούρνος μικροκυμάτων, το ασύρματο τηλέφωνο, το baby monitor κ.α. Επίσης ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία παράγει κάθε ηλεκτρική συσκευή καθώς και κάθε καλώδιο που έχει ρεύμα, ακόμη και αυτά που βρίσκονται μέσα στους τοίχους και φέρνουν ρεύμα στις πρίζες!

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι ζούμε μέσα σε μια θάλασσα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Και τώρα έρχεται το σημαντικό ερώτημα: Πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Σίγουρα ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να ζει μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον αλλά στη φύση. Αυτό το γεγονός από μόνο του θα μπορούσε να είναι μια πρώτη απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Η επιστημονική όμως άποψη για το θέμα αυτό, δεν έχει καταλήξει ακόμα (!) σε σίγουρο συμπέρασμα. Υπάρχουν δύο απόψεις: α) Οι βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό αρχίζουν όταν εξαιτίας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αρχίζουν να υπερθερμαίνονται τα κύτταρα μας. β) Οι βλάβες αρχίζουν πολύ πριν αρχίσει η υπερθέρμανση των κυττάρων. Η πρώτη άποψη οδηγεί στο να οριστούν υψηλότερα όρια για την ένταση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και αυτή την άποψη υιοθετούν τα περισσότερα κράτη (Αμερική, Ευρώπη, Ελλάδα, κτλ.) αφού βέβαια παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν “αρκετά” στοιχεία για να αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο. Η δεύτερη άποψη βασίζεται σε επιστημονικές έρευνες οι οποίες έδειξαν σχέση με πολύ σοβαρές ασθένειες όπως λευχαιμία, καρκίνο, αποβολών εγκύων, αιφνίδιο βρεφικό θάνατο, σπάσιμο αλυσίδας DNA, κ.α. για εντάσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας η οποία ήταν έως και χιλιάδες φορές κάτω από τα επίσημα όρια! Και εδώ φυσικά αρχίζει ο πόλεμος ανάμεσα στους υποστηρικτές των δύο απόψεων, ο οποίος κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι πόλεμος ανάμεσα στο οικονο-μικό συμφέρον και στο συμφέρον της υγείας μας.

Το ότι οι βλάβες μπορούν να συμβούν πολύ πριν αρχίσουν τα κύτταρά μας να θερμαίνονται, γίνεται εύκολα κατανοητό εάν γνωρίζουμε ότι τα κύτταρά μας και κυρίως το νευρικό μας σύστημα, επικοινωνούν μεταξύ τους ή με άλλα όργανα του σώματός μας, μέσω ηλεκτρικών σημάτων! Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία λοιπόν, που όπως το λέει και το όνομά της αποτελείται από ηλεκτρικά και μαγνητικά σήματα, είναι λογικό να δημιουργεί παρεμβολές και να διαταράσσει την εσωτερική επικοινωνία του οργανισμού μας με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο David Carpenter ένας από τους συντάκτες της έκθεσης της Επιτροπής του Αμερικάνικου Συμβουλίου Προστασίας από τις Ακτινοβολίες είπε: «Αν σε οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον άλλων νοσογόνων παραγόντων υπήρχαν τόσο ισχυρές ενδείξεις σύνδεσης με την καρκινογένεση σαν αυτές που υπάρχουν για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, η κυβέρνηση θα έπαιρνε εκτεταμένα μέτρα. Ο μόνος λόγος που πολλά από τα μέλη της επιτροπής δίστασαν να προτείνουν ακόμη αυστηρότερα όρια, ήταν η πλήρης επίγνωση των τρομακτικών οικονομικών συνεπειών μιας τέτοιας απόφασης»

Η Ελλάδα τώρα, θέλοντας να εξευμενίσει τις αντιδράσεις και τους φόβους των πολιτών, υιοθέτησε τα όρια της Ευρώπης μειωμένα κατά 20%. Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ικανοποιητικό έως και γενναίο. Για κάποιον όμως που έχει τις τεχνικές γνώσεις, δε σημαίνει παρά μια μηδαμινή και ασήμαντη βελτίωση. Δυστυχώς το παραπάνω δεν είναι δυνατόν να αναλυθεί μέσα σε λίγες γραμμές, αλλά ως παράδειγμα θα αναφέρω ότι στη περίπτωση των κεραιών των βάσεων κινητής τηλεφωνίας, το όριο στην απόσταση ασφάλειας που θέτει η Ελλάδα με αυτήν τη μείωση του 20% είναι μόλις μερικά εκατοστά του μέτρου μακρύτερα σε σχέση με αυτό της Ευρώπης!

Είμαστε λοιπόν καταδικασμένοι; Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι δεν αντιδρούν το ίδιο μέσα σε ένα παθογόνο περιβάλλον. Αυτό που μπορεί να κάνει ο καθένας μας είναι κατ’ αρχήν να μην μένει αδιάφορος και εφησυχασμένος. Έπειτα, να πραγματοποιήσει στο χώρο του μετρήσεις με τη βοήθεια εξειδικευμένου προσωπικού, να εντοπίσει της πηγές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που βρίσκονται μέσα και έξω από το σπίτι του και να λάβει τα μέτρα προστασίας που θα του υποδειχθούν. Να χρησιμοποιεί τις διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με μέτρο και όχι αλόγιστα τηρώντας τις αποστάσεις ασφαλείας. Να διορθώσει τα τυχόν σφάλματα στην ηλεκτρολογική του εγκατάσταση τα οποία είναι πολλές φορές η αιτία για τα υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας μέσα στο σπίτι. Να τοποθετήσει ειδικές διατάξεις προστασίας στον ηλεκτρολογική εγκατάσταση του σπιτιού καθώς και στις διάφορες ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που χρησιμοποιεί.

Ας ακολουθήσουμε λοιπόν την αρχή της πρόληψης και της προφύλαξης απέναντι σε έναν καινούργιο και ακόμη διερευνούμενο κίνδυνο, παρά του εφησυχασμού και της αδιαφορίας λόγω έλλειψης “επαρκών” στοιχείων.

του Αϊναλή Παντελή Ηλεκτρολόγου Μηχανικού Τηλεπικοινωνιών

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. […] Είναι αλήθεια ότι τα επίσημα κρατικά αλλά και Ευρωπαϊκά όρια, είναι τόσο υψηλά που δεν τα φτάνουν σχεδόν ποτέ οι κεραίες της κινητής τηλεφωνίας (αλλά και άλλων εφαρμογών), αν και θα μπορούσαν (περίεργο δεν είναι αυτό;). Το θέμα είναι ότι τα όρια αυτά αμφισβητούνται από μια μεγάλη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας και θεωρείται ότι πρέπει να μειωθούν σημαντικά (Βλέπε σχετικό δημοσίευμα σελ1 & σελ2). Έχουν υπολογιστεί με βάση μόνο τις θερμικές επιδράσεις στον άνθρωπο ενώ αγνοούν τις πολύ σοβαρές μη-θερμικές επιδράσεις όπως η καρκινογέννεση, η λευχαιμία , κ.α. (βλέπε σχετικό άρθρο). […]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: